บทที่ 29 รอยยิ้มที่มองไม่เห็น

ความเงียบที่โรยตัวปกคลุมในห้องนอนช่วยให้ไข้สูงเริ่มค่อยๆ ลดระดับลง ทว่าในความกึ่งหลับกึ่งตื่น ข้าวหอมกลับรู้สึกได้ถึงสัมผัสแผ่วเบาที่ข้างเตียง เหมือนมีใครบางคนกำลังนั่งเฝ้าดูเธออยู่เงียบๆ

เด็กสาวขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งอย่างยากลำบาก ก่อนจะค่อยๆ ปรือตาขึ้นมองผ่านแสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียง

ภาพที่เห็นคื...