บทที่ 44 เส้นขนานที่ต้องขีดกั้น

เช้าวันต่อมา ละอองน้ำเย็นเฉียบจากฝักบัวรดรินลงมาปะทะใบหน้าและเรือนร่างสูงใหญ่ ภามหลับตาแน่น ปล่อยให้สายน้ำชำระล้างความสับสนและความขุ่นมัวที่ตีรวนอยู่ในหัว ทว่าความเย็นของน้ำกลับไม่สามารถดับเพลิงโทสะและความรู้สึกผิดที่กำลังแผดเผาอยู่ในใจได้เลย

คำเตือนของมารดา และถ้อยคำหยาบโลนของคนรับใช้เมื่อคืน ยังคง...