บทที่ 64 หยดน้ำตา

บานประตูห้องนอนถูกปิดลงพร้อมกับสลักที่ถูกเลื่อนล็อก เสียง ‘กริ๊ก’ เล็กๆ ดังก้องในความเงียบ แต่มันกลับบาดลึกราวกับเสียงกรรไกรที่ตัดขาดเธอจากโลกทั้งใบ ทันทีที่แผ่นหลังบางรูดไถลพิงบานประตูไม้ เรี่ยวแรงทั้งหมดที่พยายามฝืนประคองไว้ต่อหน้าภามก็พังทลายลงในเสี้ยววินาที

ร่างเล็กทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นพรมอย่างห...