บทที่ 10 นี่น้องสาวของฉัน

ธามไทก็มองกันแล้วกัดฟันไปอย่างอดไม่ได้ เพราะเธอโดนเพื่อนเขาโอบกอดแบบนั้นแล้วยังจะไม่ลุกหนีอีก ยังจะมีหน้าไปชนแก้วกับมันได้อีก นี่เธออยากจะถูกเพื่อนเขาลวนลามหรือไง…ธามไทมองไปแล้วก็กำหมัดแน่นเลย

“…งั้นน้องแบมก็มาชนกับพวกพี่มาก…มานั่งตั้งนาน นั่งเงียบทำไมกันหึ…” ชินพูดออกไปเพราะเขานั่งฝั่งตรงข้ามแล้วเขาเห็นเพื่อนหนุ่มมองไปที่บอมและเด็กสาวแบบจดจ้องเขม็งเลย เขาก็เลยรีบทำลายบรยากาศตึงเครียดนี้ซะ

“ก็ให้พี่ๆคุยกันก่อนไงคะ…มาค่ะ ชนแก้วค่ะ” แบมบี้พูดตอบไปก็ชนแก้วกับพี่ชินที่นั่งข้างๆเธอทันที เพราะจากที่ดูมานี้ทั้งโต๊ะน่าจะมีพี่คนนี้แหละที่ดูอ่อนโยนและดูสุภาพที่สุด

จากนั้นเจนลดาและแบมบี้ก็นั่งดื่มกับพวกหนุ่มๆไป โดยที่เจนลดานั้นก็ยังคงนั่งกับรุ่นพี่ที่ชื่อบอมต่อไป แล้วเธอก็โดนเขาโอบกอดแล้วดึงเข้าไปใกล้ๆจนเธอนั้นเอียงตัวหลบอยู่ครั้ง แต่พอเจอสายตาของธามไทมองมา มันก็ทำให้เธอนั้นอดที่จะเล่นไปตามน้ำไม่ได้ เพราะถ้าเธอเอาแต่ตื้อเขามันก็ดูไม่แตกต่างอะไรกับผู้หญิงที่มาชอบเขาคนอื่นๆเลย แต่ถ้าเธอทำแบบนี้มันอาจจะเรียกร้องความสนใจจากเขาก็ได้

“เดี๋ยวคืนนี้ให้พี่ไปส่งน้องกลับบ้านดีไหมครับ…” บอมเอ่ยถามไปก็เอามือวางที่ขาอ่อนของเธอเบาๆ จนเจนลดานั้นสะดุ้งตัวโหยงเลยทีเดียว

ธามไทที่มองอยู่ก็มองไปที่มือของเพื่อนหนุ่มแล้วเขาก็ถอนหายใจแรงๆอย่างข่มความไม่พอใจของเขาเลย เพราะยัยเด็กนี่ปล่อยตัวให้เพื่อนเขาจับตรงนั้นจับตรงนี้ได้ยังไงกัน นี่เธอไม่คิดจะหวงตัวเองเลยหรือไงนะ..ธามไทคิดไปก็ยกเหล้าขึ้นมาดื่มอย่างระงับอารมณ์ของตัวเอง

“อ่อ…หนูมากับแบมบี้น่ะค่ะ เดี๋ยวหนูกลับกับเพื่อนดีกว่าค่ะ ไม่รบกวนพี่บอมหรอกค่ะ…” เจนลดาพูดปฎิเสธไป เพราะเธอไม่ได้สนใจอะไรเขา คนที่เธอสนใจและอยากให้เขาไปส่งคือผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าของเธอนี่ต่างหาก ดูสิ จนป่านนี้แล้วเขายังไม่สนใจอะไรเธอเลย เฮ้อ ใช่สิ เธอมันไม่ได้สวยเหมือนสาวๆที่เขาชอบนิ

“เดี๋ยวให้ชินมันไปส่งน้องแบมบี้เขาก็ได้ แล้วเดี๋ยวพี่ไปส่งน้องเองนะครับ…” บอมพูดไปแล้วเขาก็เอามือลูบขึ้นมาที่ขาอ่อนของเธอจนเจนลดานั้นเอามือมาจับมือของเขาไว้ทันที ก่อนจะขยับขาของเธอออกจากมือของเขาแบบป้องกันตัวเอง แล้วเธอก็หันไปหาแบมบี้อย่างต้องการความช่วยเหลือ

“เดี๋ยวหนูพาเพื่อนกลับเองดีกว่าค่ะ ไม่รบกวนพี่บอมดีกว่านะคะ…เพราะคืนนี้เจด้าจะไปนอนกับหนูน่ะค่ะ..” แบมบี้พูดบอกไปอย่างช่วยเพื่อนสาว เพราะดูท่าไอ้พี่บอมนี่อยากจะกินเพื่อนเธอมากเลย

“อ่อ…น้องเจด้าไม่สนใจจะไปต่อกับพี่เหรอ…เดี๋ยวพี่พาไปที่สนุกๆต่อ…” บอมถามไปแล้วเอามือไปจับที่ขาของเธออีกครั้ง…เพราะสวยๆเซ็กซี่แบบนี้ถ้าปล่อยให้หลุดมือไปก็น่าเสียดายแย่

“ไม่ดีกว่าค่ะ หนูอยากจะกลับกับเพื่อนหนูมากกว่าค่ะ” เจนลดาพูดตอบไปก็เริ่มดันมือของบอมออกไป แล้วเธอก็ขยับตัวถอยห่างจากเขา เพราะเขาเริ่มจะลวนลามเธออย่างไม่เกรงใจกันแล้ว

ธามไทมองไปก็ยิ้มมุมปากออกมาทันที เพราะท่าทางของเธอตอนนี้มันแสดงออกชัดเจนว่าเธอนั้นไม่ได้สนใจเพื่อนของเขา มันเลยทำให้เขานั้นรู้สึกเลยว่าเธอทนได้ไม่นานหรอก “ หึ ยัยโก๊ะเอ้ย นึกว่าจะแน่แค่ไหนกันเชียว” ธามไทคิดในใจไปอย่างอดไม่ได้

“น้องเขาไม่อยากจะไปกับแก แกก็ยังจะหน้าด้านถามน้องเขาอีกนะไอ้บอม…ปล่อยน้องเขากลับกับเพื่อนเขาเถอะว่ะ…” มาร์ชพูดไปแบบช่วยเด็กสาว เพราะเขาเห็นสีหน้าของเจด้าแล้วเขาว่าเธอไม่ได้สนใจเพื่อนเขาเท่าไหร่ คงแค่อยากจะประชดธามไทที่ไม่สนใจเธอก็แค่นั้น

“แกนี่มันตัวมารขัดฉันจริงๆ งั้นพี่ไลน์หน่อยได้ไหม…ไว้เราจะได้ทำความรู้จักกันมากกว่านี้ไงครับ..” บอมพูดไปแล้วเขาก็มองเธอแล้วยิ้มออกมา เพราะวันนี้ไม่ได้วันหน้าก็ต้องได้แล้วล่ะ เขาเลยส่งโทรศัพท์ให้เธอ

“อ่อค่ะ…” เจนลดาก็รับโทรศัพท์มาแล้วก็กดเบอร์โทรไอดีของเธอไป เพราะอย่างน้อยมันก็ดีกว่าเขาตื้อเธอให้อยู่กับเขาต่อ

ธามไทก็มองไปแล้วทำหน้าดุๆออกมา เพราะเธอไม่ชอบเพื่อนเขาแล้วเธอยังจะไปให้ช่องทางติดต่อกับมันอีก นี่เธอโง่หรือบ้ากันแน่เนี่ย อยากจะเสียตัวให้เพื่อนเขามากนักหรือไง…

“พรึบ..ไม่ต้องไปให้มัน…ลุกมานี่…ใครให้เราแต่งตัวแรดๆออกมาเที่ยวแบบนี้หึ…” มือของเจไดเข้ามาดึงโทรศัพทของเพื่อนหนุ่มออกไป แล้วเขาก็ดึงตัวน้องสาวของเขาให้ลุกขึ้นทันที ก่อนจะมองการแต่งตัวของน้องสาวอย่างโมโห

ทุกคนก็มองการกระทำของเจไดกันแบบงงๆเลยว่ามันเข้ามาแล้วทำแบบนี้ทำไม ต่างจากแบมบี้ที่รู้สถานะของเจไดและเจด้า ทำให้เธอเดาได้เลยว่าเพื่อนเธอตายแน่ๆ

“พี่เจได…มาได้ยังไงคะ…” เจนลดาพูดออกไปด้วยสีหน้าตกใจเมื่อเห็นหน้าของพี่ชายตัวเอง

“พี่มาได้ยังไงมันไม่สำคัญหรอก เราน่ะมาแรดอะไรที่นี่…แล้วนี่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้เพื่อนพี่มันลวนลามทำไมห้ะ…” เจไดพูดออกไปแบบโมโห เพราะทันทีที่เขากลับเข้ามาในร้านแล้วเขาเดินเข้ามา เขาก็เห็นน้องสาวของเขาถูกบอมเพื่อนในกลุ่มนั้นกำลังจับแขนจับขาอยู่พอดี และมันก็ทำให้เขานั้นโมโหมาก

“เหยเจได…อะไรของแกวะเนี่ย…นี่เด็กแกเหรอวะ ทำไมแกต้องโมโหขนาดนี้ด้วยวะ…” บอมถามไปแบบงงๆ ที่อยู่ๆเพื่อนของเขาก็เข้ามาด้วยท่าทางโมโหแบบนี้

พอบอมถามไปแล้วทุกคนก็รอฟังคำตอบจากเจไดทันที โดยเฉพาะธามไทที่มองเพื่อนหนุ่มนั้นจับมือจับไม้ของยัยโก๊ะนี่อย่างหวงแหนอย่างชัดเจนแบบนั้น

“เด็กบ้าอะไรล่ะวะ นี่มันน้องสาวของฉัน…นี่ถ้าแกไม่ใช่เพื่อนฉันยะไอ้บอม ฉันต่อยหน้าแกไปแล้วที่มาลวนลามน้องสาวของฉันน่ะ…ฉันเตือนแกไว้เลยนะ ห้ามายุ่งกับน้องสาวของฉันอีก ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน ถ้าแกจะไปหน้าหม้อก็ไปทำกับคนอื่น ไม่ใช่น้องสาวของฉัน” เจไดชี้หน้าเพื่อนหนุ่มแล้วพูดออกไปอย่างไม่พอใจ เพราะถ้ามันไม่ใช่เพื่อนของเขาเขาต่อยมันหน้าหงายไปแล้ว

“อะไรนะ นี่น้องสาวของแกเหรอวะ…” บอมพูดไปแบบตกใจ เพราะไม่คิดว่าโลกมันจะกลมขนาดนี้เลย

“ฉันว่าแล้ว…ว่าทำไมชื่อคุ้นๆ ที่แท้น้องสาวของเจได้มันนี่เอง” มาร์ชพูดไป เพราะเขาจำได้ว่าเพื่อนของเขามีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง แต่ว่าเขาจำชื่อไม่ได้ ไม่คิดเลยว่าจะเป็นเจนลดา มาร์ชคิดไปแล้วมองสถานการณ์ตรงหน้าอย่างเข้าใจ เพราะน้องใครใครก็รัก ยิ่งรู้จักนิสัยของบอมมันอีก เป็นเขาเขาก็ด่ากราดแบบนี้แหละ

ด้านธามไทพอรู้ว่ายัยโก๊ะนี่คือน้องสาวของเพื่อนตัวเองก็ถึงกับมองอย่างจดจ้องเลย เพราะมันยิ่งตอกย้ำให้เขานั้นไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับเธอ จากนี้เธอจะกลายเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับเขา ธามไทคิดในใจไปแบบมาดมั่น

“อ่อ ฉันขอโทษว่ะ ฉันไม่รู้ว่าน้องเขาเป็นน้องสาวของแก…” บอมพูดบอกไปแบบขอโทษอย่างรู้สึกผิดกับเพื่อนหนุ่ม ถ้าเขารู้เขาจะไม่ยุ่งด้วยแต่แรกเลย เขาเห็นธามไทมันไม่สนใจเขาก็เลยจะลองของเด็กใหม่เท่านั้นเอง

"ตอนนี้แกรู้แล้วก็รู้เอาไว้ซะ ว่าห้ามยุ่งกับน้องสาวของฉัน ไม่ว่าจะเป็นแก หรือว่าพวกแก ห้ามยุ่งกับน้องสาวของฉัน…” เจไดพูดไปแบบจริงจังเพื่อให้ทุกคนได้รู้ว่าเขาไม่ต้องการให้พวกมันมายุ่ง เพราะแต่ล่ะคนน่ะไม่มีใครดีเลย ดังนั้นเขาต้องป้องกันเอาไว้

“เออๆ ฉันไม่ยุ่งแล้ว ฉันสาบานเลย…” บอมรีบพูดตอบไป เพราะมันดุอย่างกับหมาแบบนี้ ใครจะอยากไปยุ่งกับน้องมันล่ะ ต่อให้สวยแค่ไหนแต่ถ้าพี่มันดุแบบนี้เขาก็ไม่เอาด้วยหรอก

“แล้วถ้าน้องสาวของแกมายุ่งกับพวกฉันล่ะวะ…แกจะว่ายังไง…” ธามไทเอ่ยถามออกไป เพราะเขาโดนยัยโก๊ะนี่รุกจีบอย่างไร้ซึ่งความอายเลย ดังนั้นเขาก็อยากจะรู้ว่าเพื่อนเขามันจะทำยังไงถ้าน้องมันมาตื้อจีบเขาน่ะ

เจนลดาก็หันไปมองธามไททันทีเพราะตอนนที่ควรพูดเขาไม่พูด ทีตอนที่เขาไม่ควรพูดเขากลับพูดออกมา มันน่าด่าจริงๆเลย ทำไมเขาถึงได้กวนขนาดนี้นะ เจนลดาคิดไปอย่างอดไม่ได้

“แกหมายความว่ายังไงวะไอ้ธาม…” เจไดเอ่ยถามออกไปแล้วมองหน้าเพื่อนหนุ่มอย่างจดจ้องเลยทีเดียว เพราะอยู่ๆธามไทก็ถามเขาแบบนี้ มันก็ทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่าน้องสาวของเขาอาจจะเป็นฝ่ายเข้าหาเพื่อนๆของเขาหรือเปล่า ไม่งั้นวันนี้เจนลดาจะมาโผล่ที่นี่ได้ยังไงล่ะ