บทที่ 12 พี่ห้าม แต่ต้องจะเอา

เช้าวันใหม่…

“นี่เจด้า…เมื่อคืนแกพึ่งโดนพี่ชายแกบ่นไป นี่แกไม่คิดจะฟังเขาเลยใช่ไหมเนี่ย ทำไมแกชอบเล่นกับไฟนักหึ ฉันว่าแกอย่าไปยุ่งกับพี่เขาเลย อย่าลืมสิแกว่าพี่ชายแกก็อยู่ชมรมนี้นะ..มันเสี่ยงนะแก…” แบมบี้พูดบอกไป เพราะตอนนี้เพื่อนของเธอกำลังมาสมัครที่ชมรมว่ายน้ำ เพื่อจะได้ใกล้ชิดกับธามไท

“ยิ่งเสี่ยงมันก็ยิ่งท้าทายไงแก…ฉันไม่ให้พี่ชายฉันรู้หรอกน่าว่าฉันจ้องจะกินเพื่อนเขาน่ะ…แกเองก็อย่าทำตัวน่าสงสัยล่ะ…ป่ะ เข้าไปข้างในได้แล้ว…” เจนลดาพูดบอกไปเพราะเธออยากจะใช้ความเป็นเพื่อนของพี่ชายเธอนี่แหละเข้าหาธามไท

จากนั้นสองสาวก็เปิดประตูเข้ามาในชมรมว่ายน้ำที่มีตึกและโดมสำหรับฝึกว่ายน้ำแบบครบครันเลย สองสาวก็พากันมองอย่างตื่นตาตื่นใจ เพราะมีแต่หนุ่มๆนั้นใส่ชุดว่ายน้ำอยู่รอบๆสระเลย

“อื้อหือแก…แต่ล่ะคน งานดีๆทั้งนั้นเลยอ่ะแก…ไม่รู้จะมองใครเลยเนี่ย มันละลานตาไปหมดเลย รู้แบบนี้ฉันชวนมิกกี้กับยัยไอมันมาด้วยก็ดีอ่ะ มันสองคนจะได้มาดูของดีกับพวกเราด้วย” แบมบี้พูดบอกไปแล้วมองไปรอบๆอย่างชอบใจ เพราะมันเหมือนมีอาหารตาให้เธอได้มองอย่างไม่ขาดสายเลย

“เดี๋ยวก็ค่อยให้สองคนนั้นมาสมัครแก แกน่ะหยุดมองได้แล้ว น้ำลายจะไหลออกมาอยู่แล้วยัยหื่นเอ้ย” เจนลดาพูดแซวเพื่อนสาวไปอย่างขำๆ

“เจด้า…นี่เรามาทำอะไรที่นี่หึ…บอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้มาน่ะ…” เจได้เห็นน้องสาวเดินเข้ามาเขาก็รีบเดินเข้ามาหาทันทีเพราะเขาเคยบอกน้องสาวแล้วว่าไม่ให้มาที่นี่ เพราะส่วนใหญ่มีแต่ผู้ชายไม่ค่อยมีผู้หญิงเท่าไหร่ เพราะที่นี่จะรับแค่คนที่มีความสามารถจริงๆเท่านั้นถึงจะเข้ามาได้

“เจด้าสมัครเป็นทีมงานดูแลนักกีฬาว่ายน้ำของมหาลัยเราที่จะส่งไปแข่งทีมชาติน่ะค่ะ อาจารย์ช่อเลยให้เราเราสองคนมาเริ่มเข้าชมรมตั้งแต่วันนี้ไปเลย จะได้เก็บข้อมูลไปทำตารางโภชนาการให้น่ะค่ะ…” เจนลดาพูดบอกไปแล้วก็ยิ้มออกมา เพราะเธอรู้ว่าพี่ชายต้องไม่โอเคแน่ เธอเลยไปสมัครกับครูที่คณะของเธอซะเลย เพราะเธอจะได้รับหน้าที่มาดูแลเรื่องโภชนาการให้กับนักกีฬาก่อนแข่งจนจบการแข่งขัน

"พี่พึ่งรู้นะว่าเราก็ตั้งใจเรียนกับเขาเป็นเหมือนกัน…งั้นตามมา พี่จะพาไปหาอาจารย์ที่ดูแลชมรมว่ายน้ำ เราต้องไปรายงานตัวกับอาจารย์ก่อน ตามพี่มา…” เจไดพูดบอกไปก็เดินนำน้องสาวไปทันที เพราะเขาเป็นหัวหน้าชมรมว่ายน้ำ ดังนั้นเรื่องพวกนี้เขาจะต้องเป็นคนจัดการอยู่แล้ว

“ค่ะ…” จากนั้นสองสาวก็เดินตามเจไดไปที่อาคารด้านในทันที แล้วก็เจอประตูอีกพอเจไดเปิดเข้าไปก็มีสระว่ายน้ำอีกด้านในอีกแล้วมันก็เขียนว่าสำหรับฝึกนักกีฬาทีมชาติ ทำให้รู้เลยว่ามีความเป็นส่วนตัวมาก และไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านแบบสระด้านนอก

“คุณพระ…” เสียงของเจนลดาอุทานออกมาแล้วเธอก็หยุดเดินทันที เมื่อสายตาของเธอเห็นธามไทนั้นโผล่หน้าพ้นจากน้ำขึ้นมาแล้วเขาก็สะบัดหน้าจนน้ำกระเด็นอย่างหล่อเหลา ยิ่งเขาเอามือยันขอบสระแล้วกล้ามแขนของเขาก็นูนปูดขึ้นมาพร้อมกับกล้ามหน้าท้องที่มีซิกแพคเป็นลูกๆแบบนั้นก็ยิ่งน่ามอง

“ขาวจั้วะเลยแก….หัวนมก็อมชมพูไปอีก ไม่น่าล่ะพี่เขาถึงได้มีแต่คนอยากได้ แซ่บแบบนี้นี่เอง…” แบมบี้เห็นก็หยุดมองแล้วพูดออกไปอย่างชื่นชมเลย เพราะรุ่นพี่ที่เพื่อนสาวชอบนั้นออร่าความหล่อคือห้ามไม่ได้จริงๆ

“อยากลองของแซ่บๆแบบนี้เนอะแก…” เจนลดาพูดออกไปแล้วมองไปทางธามไทแล้วเลียริมฝีปากของตัวเองอย่างหื่นๆ

“ร่านอีกแล้วเพื่อนฉัน…ใจเย็นนะเพื่อนรัก ฉันรู้ว่าแกอยากจะได้พี่เขา แต่ตอนนี้แกต้องตามพี่ชายแกไปก่อนเนอะ ไม่งั้นพี่เขากลับมาแล้วเห็นแกมองเพื่อนเขาแบบนี้ เขารู้แน่ว่าแกคิดอะไรน่ะ” แบมบี้พูดบอกไปแล้วเอามือดันคางของเพื่อนสาวให้หันกลับไป เพราะตอนนี้พวกเธอมองผ่านกระจกด้านนอก เลยทำให้คนที่อยู่ด้านในมองไม่เห็น

“อืม…เดี๋ยวเจด้ากลับมานะคะพี่ธาม…” เจนลดาพูดไปเบาๆแล้วเธอก็หันไปมองเรือนร่างบึกบึนของเขาอย่างอาลัยอาวอนเลย

“ไปได้แล้ว พี่แกเข้าห้องอาจารย์ไปนู้นแล้ว…มาเร็วเข้า” แบมบี้พูดบอกไปก็เพราะเพื่อนสาวเดินตรงไปยังห้องพักของอาจารย์ที่ดูแลชมรมนี้ทันที

พอสองสาวตามเข้าไปในห้องเจไดก็แนะนำอาจารย์ที่ปรึกษาให้สองสาวได้รู้จักทันที นั่นก็คืออาจารย์คิม ที่มีหน้าตาหล่อเหลาและยังหนุ่มยังแน่นมากๆ จนแบมบี้เห็นแล้วก็มองอาจารย์คนนี้อย่างจดจ้องเลย เพราะดูสเปคเธอมากเลย จากนั้นเจไดก็ขอตัวไปซ้อมต่อ แล้วให้น้องสาวของเธอนั้นรายงานตัวกับอาจารย์คิมไปตามระเบียบของที่นี่

อาจารย์คิมก็อธิบายงานหลักๆให้กับทั้งสองไป พร้อมกับให้บัตรเข้าออกสระกับสองสาวไป เพราะโซนสำหรับนักกีฬาทีมชาติจะอยู่แยกกับสระอื่นๆ เพื่อป้องกันไม่ให้มีคนรบกวนการฝึก สองสาวก็ทำความเข้าใจไปอย่างตั้งใจ โดยเฉพาะแบมบี้ที่มองอาจารย์หนุ่มอย่างหลงใหลเลยทีเดียว

“แก อาจารย์คิมงานโคตรดีเลยอ่ะ ชมรมนี้เขาคัดหน้าตาคนมาหรือไงนะ หล่อยันอาจารย์เลย แบบนี้ฉันจะขยันมาชมรมทุกวันเลย…” แบมบี้พูดออกไปขณะที่เดินออกมาจากห้องของอาจารย์แล้ว

“อื้อหือ…แกนี่ชอบรุ่นใหญ่เลยนะแบมบี้…นั่นอาจารย์นะแก เบาได้เบาค่ะเพื่อน…หนุ่มๆมีให้แกมองตั้งเยอะแยะค่ะ” เจนลดาพูดบอกไปเพราะสถานะอาจารย์กับนักศึกษมันก็ไม่ค่อยสมควรเท่าไหร่

“ก็อาจารย์เขาน่ามองกว่านิแก…ฉันชอบรุ่นใหญ่แบบนี้แหละ อบอุ่นดีแก…ยิ้มทีละมุมมากอ่ะ…” แบมบี้พูดบอกไปแล้วเธอก็ยิ้มออกมาแบบเพ้อ

“หยุดเพ้อฝันได้แล้ว…อาจารย์เขามีลูกมีเมียแล้ว…เป็นเด็กเป็นเล็กคิดจะปีนเกลียวอาจารย์หรือไงหึ ” เจไดพูดออกไป เพราะเขาไปเปลี่ยนใส่ชุดว่ายน้ำออกมาทันได้ยินแบมบี้พูดพอดี ทำให้เขานั้นมองเธอแบบจดจ้องอย่างดุๆเลย

“อ่อ ไม่ใช่แบบนั้นนะคะพี่เจได…แบม…แบมแค่พูดเล่นกับเจด้าน่ะค่ะ…ไม่ได้คิดอะไรกับอาจารย์คิมเขาเลยค่ะ แค่ชมเขาหล่อใจดีเฉยๆค่ะ นี่พี่เจไดจะไปฝึกแล้วใช่ไหมคะ พวกเราไปด้วยนะคะ” แบมบี้พูดบอกไปแล้วก็เปลี่ยนเรื่องทันที เพราะเธอไม่อยากจะให้เจไดเข้าใจเธอผิด แค่สายตาของเขาตอนนี้มันก็ทำให้เธอเกรงไปหมดแล้ว

“อืม…ตามมาสิ เดี๋ยวจะพาไปแนะนำกับทุกคน…” เจไดพูดจบก็เดินนำทั้งสองเข้าไปในโดมสำหรับฝึกนักกีฬาทีมชาติทันที ซึ่งมันก็เป็นสระที่ใหญ่มาก

ธามไทที่นั่งพักอยู่ริมสระเห็นเจไดเดนนำยัยโก๊ะกับเพื่อนเดินเข้ามาในสระ เขาก็ขมวดคิ้วอย่างสงสัยเลยว่าเพื่อนเขาพายัยนี่เข้ามาทำไมกัน นี่เมื่อคืนเขาพึ่งจะเจอยัยนี่ไปเองนะ ยังไม่ทันข้ามวันเลยเขาก็ต้องเจอยัยนี่อีกแล้วเหรอ หวังว่าวันนี้ยัยนี่จะไม่รุกจีบเขาอีกนะ

“ทุกคน…นี่เป็นน้องปีหนึ่งที่จะมาเก็บข้อมูลของพวกเราไปทำตารางโภชการในการแข่งรอบนี้นะ…น้องคนนี้ชื่อแบมบี้ ส่วนคนนี้ชื่อเจด้า สองคนนี้เป็นน้องสาวของฉันเอง…ยังไงฉันก็ฝากสองคนนี้ด้วยนะทุกคน..” เจไดตะโกนบอกทุกคนให้ได้ยิน

“ส่วนเราสองคนก็ไปทำความรู้จักกับนักกีฬาที่เหลือเอาเองละกันเพราะพี่จะไปฝึกว่ายน้ำแล้ว…อ่อ แล้วก็อย่าไปแรดกับใครล่ะ” เจไดพูดไปก็มองหน้าน้องสาวก่อนจะปรายตาไปทางแบมบี้อีกคนอย่างดุๆ

“รับทราบค่ะ พี่ตั้งใจซ้อมไปเถอะค่ะ พวกเราก็จะเริ่มทำเก็บข้อมูลแล้ว…” เจนลดาพูดไปแบบให้กำลังใจพี่ชายของเธอ แล้วเจไดก็ถอดเสื้อคลุมออกแล้ววางพาดลงไป

แบมบี้ที่มองต่ำลงไปนั้นก็ถึงกับอ้าปากเหวอเลยกับเป้ากางเกงที่ตึงแน่นของเจได จนเธอนั้นรีบเงยหน้าขึ้นแทบไม่ทัน เพราะสายตาเจ้ากรรมมันดันไปมองไอ้นั่นของเขาเข้าให้ เจไดเห็นแบมบี้มองเขาแล้วรีบเงยหน้าขึ้น มันก็ทำให้เขานั้นอมยิ้มออกมาทันที

“อย่าซนล่ะ ตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองกันไปก็แล้วกัน มีปัญหาอะไรก็บอกพี่ พี่ไปซ้อมก่อน” เจไดพูดไปก็เอามือขยี้ผมของน้องสาว แล้วเขาก็มองแบมบี้แล้วทำหน้านิ่งๆออกมาเหมือนจะยิ้มมุมปากใส่ ก่อนจะเดินไปหาโค้ชที่จะมาช่วยฝึกเขา

“เฮ้อ ไปได้สักที…” เจนลดาก็มองพี่ชายเธอเดินไปทางขอบสระแล้วเธอก็หันไปมองทางธามไทพอดี สายตาของเธอและเขาก็มองสบตาใส่กัน จนธามไทนั้นมองแล้วเขาก็ลุกขึ้นพร้อมกับหยิบเสื้อคลุมแล้วหันใส่ใส่เธอ ก่อนจะเดินตรงออกไปอีกประตูหนึ่ง

“อ่าว…ฉันพึ่งจะมาเอง พี่ธามเขาจะกลับแล้วเหรอ แบมบี้ แกดูสถานการณ์ตรงนี้ให้ฉันทีนะ ถ้าพี่เจไดมาก็บอกว่าฉันไปเข้าห้องน้ำนะแก เดี๋ยวฉันมา…” เจนลดาพูดบอกไปก็รีบเดินตามธามไทออกไปทางประตูฝั่งนั้นทันที

“เฮ้อ จะไหวไหมเนี่ยเจด้า…พี่เขาเมินแกซะขนาดนี้…แกจะไปจีบเขาติดอีท่าไหนเนี่ย” แบมบี้พูดบ่นออกไปขณะมองเพื่อนสาววิ่งตามธามไทออกไป

จากนั้นเธอก็หันไปมองทางเจไดที่ตอนนี้กำลังกระโดลงน้ำแล้วดำผุดดำว่ายอยู่ในสระอย่างแข็งขันกับการซ้อมของเขาที่มีโค้ชคอยดูแลและจับเวลาให้เขาตลอด เธอก็มองเขาแล้วยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนเลย