บทที่ 127 ได้เหรียญแล้วค่อยว่ากัน

ณ ห้องพักของณิชา

“เจได นายตื่นได้แล้วนะ นี่มันแปดโมงแล้ว นายมีซ้อมตอนเก้าโมงครึ่งนะ...เจได....นายได้ยินฉันไหมเนี่ย ทำไมนอนขี้เซาแบบนี้เนี่ยหึ...” เสียงของณิชาร้องเรียกเขาไปพร้อมกับมือที่เขย่าตัวเขาอยู่

“อื้อ...อีกตั้งชั่วโมงครึ่ง ขอนอนต่ออีกสักครึ่งชั่วโมงน่า...เมื่อคืนเธอเล่นเอาฉันหมดแรงเลยนะ ตอน...