บทที่ 180 ไม่ได้กลัวแค่เกรงใจ

ด้านกลุ่มของธามไทและเพื่อนๆที่ยืนพูดคุยกันอยู่นั้นก็หัวเราะกันใหญ่เลย จนกระกระทั่งสายตาของบอมไปเจอกับมิรินเขา

“เห้ย เมื่อกี้มิรินมองมาทางพวกเราด้วยว่ะ...สงสัยจะมองแกว่ะไอ้ธาม...” บอมพูดไปอย่างอดไม่ได้ เพราะสายตาที่มิรินมองมามันดูเศร้าๆ ก่อนที่เธอจะยิ้มออกมาแบบนั้น

“แล้วแกจะพูดให้มันเสียบรรยากาศทำไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ