บทที่ 8 อย่าเล่นกับความรู้สึก

“ขำๆของแกน่ะ แต่มันเล่นกับความรู้สึกของคนอื่นนะโว้ยไอ้มาร์ช…หวังว่าน้องเขาจะไม่มาจริงๆ….” ชินพูดไปอย่างอดไม่ได้ เพราะเขาก็ไม่เห็นด้วยเลยที่เพื่อนหนุ่มจะทำแบบนี้ เขาเลยได้แต่หวังว่าน้องเขาจะไม่มาตามคำชวนของเพื่อนหนุ่ม

“ฉันว่าน้องเขามาแน่….แต่แบบนั้นจะเข้าผับกับเขาเป็นไหมวะเนี่ย..” มาร์ชพูดไปแล้วก็หัวเราะออกมาอย่างขำๆ เมื่อนึกไปว่ายัยเด็กนั่นจะมาเที่ยวที่แบบนี้ด้วยชุดแบบไหน

“แกนี่มันชอบสร้างความสนุกบนความทุกข์ของคนอื่นจริงๆ…เฮ้อ…ฉันไปหาสาวดีกว่า..เชิญแกทำบาปกันไปก็แล้วกัน…” เจไดพูดบอกไปแบบไม่สนใจ เพราะเขาไม่ชอบที่เพื่อนหนุ่มจะทำแบบนี้ แต่เขาก็ห้ามไม่ได้ดังนั้นเขาก็เลี่ยงออกไปหาความสุขเองก็แล้วกัน เนื่องจากตอนนี้เขาล็อคเป้าหมายของเขาไว้แล้ว

“อะไรวะ แกเจอเป้าหมายแล้วเหรอวะ…” บอมเอ่ยถามเพื่อนหนุ่มไป เพราะเขายังไม่เห็นใครโดดเด่นเลยสักคน นี่เพื่อนเขามันเจอแล้วเหรอ

“อืม…เดี๋ยวฉันกลับมานะโว้ย…” เจไดพูดจบแล้วเขาก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปหาสาวสวยที่เขามองอยู่ทันที เพราะเธอส่งสายตามาทางเขาหลายทีแล้ว

พอเจได้เข้าไปพูดคุยไม่กี่คำเท่านั้นก็พาหญิงสาวเดินออกไปเลย ทำให้พวกเพื่อนๆที่มองอยู่นั้นถึงกับอึ้งๆไปเลย โดยเฉพาะบอมที่เป็นตัวหื่นของกลุ่ม

“แกดูมัน…มันลากสาวออกไปกินแล้วนั่น…อะไรมันจะรวดเร็วขนาดนั้นวะเนี่ย…” บอมพูดไปแล้วมองตามเพื่อนหนุ่มไปแบบอิจฉาที่มันได้กินสาวแล้ว

“หึ…แกก็ต้องคารมณ์ดีมีชั้นเชิงแบบเจไดมันสิวะ..ไม่ใช่หน้าหื่นขนาดนี้…ฉันว่าแกไปซื้อกินยังจะง่ายกว่าซะอีก…” ชินพูดตอบเพื่อนหนุ่มไป เพราะสาวที่ไหนมันจะเข้าใกล้ ถ้ามันทำหน้าหื่นใส่แบบนี้น่ะ

“แกอย่ามาดูถูกฉันนะโว้ย…คืนนี้แกรอดูเลย ฉันมีแน่ๆ…” บอมพูดตอบไปแล้วทำหน้ากวนๆใส่เพื่อนหนุ่มไป เพราเขาก็ไม่เคยพลาดเลยหากเขาต้องการ

“ฉันรอดูแน่ แต่ไม่ใช่ดูแกนะ ฉันจะดูไอ้ธามมันถูกยัยเด็กเนิร์ดนั่นจีบ….สนุกกว่าดูแกเยอะ จริงไหมวะชิน…” มาร์ชพูดไปแล้วก็หัวเราะออกมา

“อืม…อย่างน้อยก็น่ารอยคอยกว่าของไอ้บอมมันว่ะ แต่ถามจริงนะไอ้ธาม…ถ้าน้องเขามาจริงๆแกจะทำยังไงวะ…แกจะหนีกลับแบบวันนี้ไหมวะ ฮ่าๆ….” ชินตอบไป เพราะเขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้าน้องคนนั้นมาจริงๆแล้วเพื่อนของเขาจะทำยังไง

“อะไรวะ นี่ไอ้ธามมันถึงกลับหนีกลับเลยเหรอวะ เสียกดายที่ฉันไม่ได้ไปด้วยจริงๆ…” บอมพูดไปแล้วยิ้มออกมาอย่างนึกไม่ออกเลยว่าเพื่อนของเขามันเจออะไร มันถึงได้หนีกลับน่ะ

“ฉันไม่ได้อ่อนขนาดนั้นนะโว้ย ฉันแค่ไม่ชอบผู้หญิงที่ดูใสๆซื่อๆแต่ว่าแรดมากอยากจะได้ผู้ชายอย่างยัยนั่น…ผู้หญิงบ้าอะไรก็ไม่รู้…ไร้ยางอาย…” ธามไทพูดไปก็คิดไปถึงตอนที่เธอนั้นจุ๊บเขา มันก็ทำให้เขาหงุดหงิดใจมาก เพราะเธอเป็นคนแรกเลยที่กล้ามาลวนลามเขาต่อหน้าต่อตาอย่างโจงแจ้งแบบนั้น

“ฉันว่าน้องเขาก็ดูน่ารักดีออกว่ะ ชอบก็บอกว่าชอบ จีบก็บอกว่าจีบ…ดูใสๆไม่มีพิษมีภัยอะไร ฉันว่าต่างจากคนที่เขามาหาแกด้วยท่าทางยั่วยวนอีกนะโว้ย” มาร์ชพูดไปเพราะเขาเห็นส่วนใหญ่ก็มีแต่ผู้หญิงเขามาหว่านเสน่ห์ใส่เพื่อนเขากันทั้งนั้น ไม่มีใครมาแนวตรงๆแบบน้องคนนั้นเลย

“แกชอบแกก็เอายัยเด็กนั่นเองสิวะ แกชวนมาแกก็จัดการเอาเองก็แล้วกัน อย่าให้มายุ่งกับฉัน ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน..” ธามไทพูดบอกไปด้วยเสียงจริงจัง พร้อมกับมองเพื่อนหนุ่มอย่างดุๆ

“เออๆ…ฉันว่าน้องเขาไม่มาหรอก หรือถ้ามาฉันกับชินจัดการเองก็ได้” มาร์ชพูดบอกไปแบบยอมๆ เพราะเพื่อนหนุ่มดูไม่สนใจจริงๆ ทำให้เขาไม่กล้าเล่นมันเลย

“อ่าว เกี่ยวอะไรกับฉันด้วยวะเนี่ย แกชวนน้องเขามานะโว้ย ไม่ใช่ฉัน” ชินพูดไปอย่างไม่เอาด้วย

“ก็แกอยู่กับฉัน แกก็ต้องช่วยฉันรับผิดชอบสิวะ แกอยากให้ไอ้ธามมันจัดการเราสองคนหรือไงวะ มันเล่นแรงนะโว้ยชิน…” มาร์ชพูดไปเพราะเวลาที่ธามไทไม่พอใจจริงๆ มันก็ไม่สนห่าอะไรเลยนะ ดังนั้นเขาไม่ควรไปกระตุกหนวดเสือมัน เอาแค่พอดีๆก็พอ หวังว่าน้องคนนั้นจะไม่มาก็แล้วกัน จะได้ไม่ต้องมาลำบากรับมือ

ชินก็ทำหน้าถอนหายใจไปแบบยอมๆเพราทำอะไรไม่ได้ จากนั้นพวกหนุ่มๆก็พากันดื่มแล้วพูดคุยกันไปอย่างชิวๆตามประสาของพวกเขา เพราะปกติพวกเขาก็มักจะออกมาเที่ยวคลับเที่ยวบาร์กันแทบจะทุกอาทิตย์ไม่สิ เกือบทุกวันเลยก็ว่าได้

ด้านเจนลดาก็มากับแบมบี้แค่สองคน เพราะมิกกี้และไอรีณนั้นไม่ว่างทำให้ไม่สามารถเลื่อนนัดมาเป็นวันนี้ได้ สองสาวก็เลยต้องมากันสองคน จนตอนนี้สองสาวมาจอดรถอยู่หน้าคลับหรูแล้ว

“ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันจะมากับแกเนี่ย…” แบมบี้พูดบ่นไปก่อนจะมองหน้าคลับที่ใหญ่โตหรูหรา

“ก็แกเป็นเพื่อนรักของฉันไง เพื่อนอยากจะจีบผู้ชาย แกก็ต้องมาส่ง มาให้กำลังใจกันสิยะ…เดี๋ยวถอดเสื้อก่อนดีกว่า…พรึบ…อือ….ไงจ้ะ ฉันสวยหรือยัง…” เจนลดาพูดบอกไปก็ถอดเสื้อคลุมแล้วเธอก็ยิ้มออกมาอย่างตื่นเต้น

“อืม…สวยจนเหมือนเป็นคนล่ะคนกับยัยแว่นวันนี้เลย…แซ่บมากค่ะเพื่อน….ยั่วเพศสุดๆ…” แบมบี้พูดบอกไปแล้วมองเพื่อนสาวอย่างชอบใจในความสวยเซ็กซี่ เมื่อเพื่อนสาวใส่กระอกสีขาวเอวลอย แล้วใส่กางเกงยีนขาสั้นสีดำพร้อมกับมีถุงน่องตาข่ายทับด้านใน มันก็ทำให้เพื่อนของเธอดูเซ็กซี่มากๆ

“หึๆ…โอเค…งั้นลุย…” เจนลดาพูดตอบไปแล้วก็ลงจากรถทันที แล้วเธอก็ยืนมองไปด้านหน้าด้วยสีหน้ายิ้มอย่างมั่นใจ เพราะเธอยอมแต่งตัวเนิร์ดไปเรียนตามที่พ่อและพี่ชายขอแล้ว งั้นตอนเที่ยวเธอขอเป็นตัวของตัวเองหน่อยนะ

จากนั้นสองสาวก็เดินเข้าไปขึ้นไปที่หน้าประตูคลับทันที แต่การ์ดก็ขอตรวจบัตรของเธอ เพราะถ้าอายุไม่ถึงไม่สามารถเข้าไปได้ แต่ด้วยความฉลาดของเจนลดา เธอก็อ้างชื่อมาร์ชและธามไทไปว่าเขาสองคนเป็นคนชวนเธอมา แล้วเธอก็ทำหน้าเศร้าๆไปที่เขาไม่ได้ ทำให้การ์ดคิดว่าเธอและแบมบี้นั้นเป็นคนที่มานั่งโซนวีไอพี เธอก็เออออห่อหมกไปเลยว่าใช่ แล้วการ์ดคนหนึ่งเลยเดินนำทางเธอทั้งสองเข้าไปด้านใน

พอเจนลดาแบมบี้เดินตามการ์ดเข้ามาแล้ว สายตาของพวกหนุ่มๆที่เห็นสาวน้อยน่ารักก็พากันมองจนบางโต๊ะถึงกับสะกิดเพื่อนแล้วชี้ให้มองสองสาวกันทีเดียว ยิ่งพอเดินผ่านโต๊ะของพวกหนุ่มวิศวะนั้นก็ทำให้สองสาวได้แต่ยิ้มอ่อนออกมาเลย เพราะเจอสายตาของหนุ่มๆมองจนเขินไปหมดแล้ว

“ฮื้อหือ…นางฟ้าที่ไหนวะนั่น…โคตรสวยเลยแม่ง…” บอมที่กำลังดื่มอยู่พูดบอกไปแล้วก็มองไปที่ทางเดิน ที่ตอนนี้สองสาวกำลังเดินตรงมาทางนี้ ทำให้เพื่อนๆของเขานั้นพากันหันไปมองอย่างอดไม่ได้

“แกก็สวยทุกคนแหละว่ะ….แม่ง…สวยจริงว่ะ…แต่ทำไมหน้าคุ้นๆวะเหมือนเคยเห็นที่ไหน…” มาร์ชพูดไปแล้วเขาก็หันไปมองตามที่เพื่อนหนุ่มพูด แล้วเขาก็เห็นหญิงสาวสองคนเดินมา ซึ่งมันโดดเด่นและดูมีออร่ามาก แต่ทำไมเขาคุ้นหน้าจังเลยนะ

“ก็น้องคนนั้นที่ใส่เสื้อดำก็เพื่อนของน้องเนิร์ดไงวะ ฉันจำได้ แต่ว่าคนสวยๆอีกคนฉันก็ไม่รู้ว่ะ…เห้ย…อย่าบอกนะว่า…” ชินพูดไปอย่างจำได้ พอสองสาวเดินเข้ามาใกล้มันก็ทำให้เขานึกออกทันที ว่าผู้หญิงสวยๆอีกคนอาจจะเป็นยัยเนิร์ดที่รุกจีบเพื่อนเขาเมื่อตอนบ่าย

“น้องเนิร์ด!...” เสียงของมาร์ชและชินพูดออกมาพร้อมกัน แล้วทั้งสองก็หันมามองหน้ากันอย่างไม่อยากจะเชื่อว่านั่นจะใช่จริงๆ เพราะตอนนี้กับตอนบ่ายต่างกันราวกับคนล่ะคนเลย

ด้านธามไทที่หันไปดูฟังที่เพื่อนหนุ่มพูดเขาก็หันหลังไปมองด้านหลังของเขาทันที เพราะเขาก็อยากจะรู้ว่ายัยเด็กเนิร์ดจะสวยแค่ไหนกันถึงทำให้เพื่อนของเขาอึ้งกันขนาดนี้ แต่พอธามไทหันไปดูแล้วสายตาของเขาก็มองไปอย่างจดจ้องเลย เพราะยัยเนิร์ดที่มาจีบเขานั้นสลัดคราบกลายเป็นสาวสวยเซ็กซี่ไปแล้ว

ธามไทก็มองเธอไปแบบพิจารณาเลยเพราะเธอนั้นมีหุ่นที่โค้งเว้าอย่างเซ็กซี่ แล้วที่เอวของเธอก็เจาะสะดือห้อยจี้ด้วย ทำให้ธามไทนั้นมองไปแบบไม่ละสายตาเลย เพราะยัยเด็กนี่พอแต่งตัวแต่งหน้าเข้าหน่อยก็สวยขึ้นมาจนแทบจำไม่ได้เลย…

“เจอกันอีกแล้วนะคะพี่ธาม…” เจนลดาเดินเข้าไปถึงแล้วก็ยิ้มให้ธามไทไป แล้วเธอก็มองสบตากับเขาเพราะตอนนี้เขากำลังมองเธออย่างจดจ้องเลย ก็แน่ล่ะ เธอสวยล่ะสิ เขาถึงได้มองตาค้างแบบนี้ ไม่เสียแรงที่นั่งแต่งหน้ามาเป็นชั่วโมงจริงๆ