บทที่ 38 38

“ไม่มี” 

“งั้นก็กลับไปอยู่ในที่ของเธอดิ ไม่เคยบอกนะว่าจะช่วยฟรีๆ”  

ปากดี! 

แต่ปากดีให้ได้ตลอดเถอะ…

ทั้งอลันและไบรอัน ที่มองคนสองคนสลับกันคิดอยู่ในใจ…

“จะทนอยู่แบบนี้ไปเพื่ออะไร แค่ไหนถึงจะพอ”

“ก็จนกว่าฉันจะเบื่อ จนกว่าฉันจะพอใจ” พลอยชมพูมองคนตรงหน้า ตาพร่ามัวไปหมดเพราะน้ำตามันเอาแต่ไหลลงมาซ้ำๆ 

“ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ