บทที่ 8 ตอนที่ 8 ซ้อนแผนช่วยผู้บริสุทธิ์
ตอนที่ 8 ซ้อนแผนช่วยผู้บริสุทธิ์
"คุณหนูสามสกุลเซียวหายดีแล้วหรือ ข้าได้ข่าวว่าเจ้าตกน้ำไม่ได้สติตั้งหลายวันนี่จริงหรือไม่" เซียวเยวี่ยหลันหันไปมองคุณหนูรองสกุลฟู่ ฟู่เจินเจินที่เข้ามาทักพลางมองสำรวจนางไปทั่วตัว
"เจ้าอย่าได้เข้าใจผิด ข้ามิได้หมายความว่าเช่นนั้น เฮ้อ...ท่านแม่มักบอกว่าข้าปากไวกว่าสมอง ความจริงแล้วข้าก็แค่เห็นว่าใบหน้าเจ้ายังคงซีดเซียวอยู่บ้างก็เลยเข้ามาทัก หากเจ้าเหนื่อยไปนั่งพักที่ศาลารับลมดีหรือไม่ ข้าจะพาเจ้าไปเอง แต่สวรรค์ช่างลำเอียงนัก เหตุใดคนป่วยเช่นเจ้าถึงได้งดงามราวเทพเซียนเช่นนี้ ผิวของเจ้าขาวกว่าตัวข้าที่มิโดนแสงแดดอีก เอ่อ...ข้าปากไวอีกแล้วใช่หรือไม่"
พรืด!!!...เซียวเยวี่ยหลันหลุดหัวเราะออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ฟู่เจินเจินเป็นบุตรสาวจวนแม่ทัพ ก่อนหน้านี้นางเติบโตอยู่ที่ชายแดนใต้ติดแถบทะเลจึงมีผิวคล้ำกว่าสตรีในเมืองซึ่งก็ไม่แปลกนัก ถึงแม้นางจะมิได้ขาวแต่ก็คมเข้มงดงามไม่แพ้กัน
"ฮิฮิ...คุณหนูฟู่อย่าคิดมากเลย ข้าเองก็เริ่มเหนื่อยแล้วเช่นกัน ไปนั่งศาลากับเจ้าก็ดีเหมือนกัน" ฟู่เจินเจินดีใจเป็นอย่างมาก ทั้งสามเดินตรงไปที่ศาลารับลม โดยที่แขนของเซียวเยวี่ยหลัน ยังถูกคุณหนูฟู่ประคองกึ่งลากไปไม่หยุด และดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ
"คุณหนูสามสกุลเซียวเจ้ามัวแต่ก้มหน้าจึงไม่เห็นสายตาของเหล่าคุณหนูพวกนั้น ซ่งอ๋องช่างเป็นบุรุษที่รักมั่นเสียจริง ดอกไม้ทั้งสามดอกล้วนมอบให้เจ้า เห็นได้ชัดว่านอกจากเจ้า พระองค์คงจะไม่รับชายารองแน่ ๆ ช่างน่าอิจฉานัก"
"มีเรื่องอันใดน่าอิจฉากัน รับพระชายารองหรือไม่นั่นก็ไม่แน่ เรื่องนั้นมิใช่เป็นสิ่งที่พระองค์จะตัดสินพระทัยได้ผู้เดียวกระมัง บางทีสวรรค์อาจจะลิขิตคู่แท้ให้พระองค์มิใช่ข้าก็ได้"
"เจ้าพูดอันใดข้าหาได้เข้าใจแม้แต่น้อย คุณหนูสามสกุลเซียวเจ้าอยากเป็นสะใภ้ราชวงศ์หรือไม่"
"คุณหนูฟู่ เรียกข้าว่าเยวี่ยหลันเถอะ อย่าเอาแต่เรียกคุณหนูสามสกุลเซียวเลย และเรื่องสะใภ้ราชวงศ์ข้าเป็นสตรี มิอาจตัดสินใจเรื่องคู่ครองเองได้ ย่อมต้องแล้วแต่บิดามารดา"
"ได้!!!...เช่นนั้นเจ้าก็เรียกข้าว่าเจินเจินเช่นกัน แต่จะว่าไปแล้วสตรีในเมืองหลวงนี่ไม่ดีเลย ที่เมืองเฉิงตูสตรีเรามีสิทธิ์เลือกคู่ครองที่ถูกใจได้" ฟู่เจินเจินดีใจเป็นอย่างมาก ตั้งแต่มาอยู่เมืองหลวงนางก็ไม่มีสหายที่ใดเลย พวกคุณหนูเหล่านั้นไม่มีคนอยากคบนาง นางเองก็ไม่ชอบพวกเสแสร้งเช่นกัน
"พี่สามท่านคุยเล่นกับพี่เจินเจินก่อนได้หรือไม่ ข้าจะไปทำธุระสักครู่"ทำธุระของเซียวอี้ซินก็เป็นเพียงคำเลี่ยงที่จะพูดตรง ๆ เท่านั้น หรือหากจะให้พูดความจริงก็คือ เซียวอี้ซินอยากไปห้องสุขา และอีกฝ่ายขอตัวเช่นนี้ จึงไม่มีเหตุจำเป็นต้องคัดค้าน
"เจ้าไปเถอะข้าจะนั่งรออยู่ตรงนี้"
เซียวอี้ซินหันไปพยักหน้าให้กับนางกำนัลผู้หนึ่ง ในชาติที่แล้วไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น ฟู่เจินเจินผู้นี้เดิมถูกวางตัวให้เป็นพระชายารองของไป๋ซ่งเจี๋ย แต่ด้วยตำแหน่งแม่ทัพฟู่ ไม่จำเป็นต้องให้บุตรสาวแต่งเป็นอนุของผู้ใด ถึงแม้จะเป็นสะใภ้ราชวงศ์ก็ตาม ยกเว้นก็แต่มีพระราชโองการประทานสมรส แต่ถึงอย่างนั้นฝ่าบาทย่อมไม่ต้องการให้ทั้งจวนแม่ทัพ และจวนราชครูต้องเกี่ยวดองกับองค์ชายเพียงคนเดียวแน่
จำได้ว่าชาติก่อนฟู่เจินเจินไปดูบัวที่สระน้ำในวันชมดอกไม้เช่นนี้ นางพลาดตกลงไปไป๋ซ่งเจี๋ยเป็นผู้ที่ช่วยนางขึ้นมา สตรีที่ถูกบุรุษถูกเนื้อตัวย่อมเสียความบริสุทธิ์ในสายตาผู้อื่นแล้ว ดังนั้นฟู่เจินเจินจึงถูกกำหนดให้แต่งเป็นพระชายารองหลังจากที่ซ่งอ๋องแต่งนางเข้าจวนไม่นานเท่าไร ตอนนั้นนางขมขื่นเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่อาจทำสิ่งใดได้ ในชาติก่อนฟู่เจินเจินก็นิสัยดีเช่นนี้ ชาตินี้ก็ไม่เปลี่ยนสักนิด ช่างเป็นคนที่ซื่อตรงจริงใจอย่างหาไม่ได้จากสตรีผู้อื่น ครั้งนี้นางจะต้องปกป้องสหายผู้นี้ให้ได้
"คุณหนูฟู่เจ้าอยู่นี่เองไปเดินที่สระบัวกันดีหรือไม่ ยามนี้ดอกบัวบานเต็มสระงดงามยิ่ง"นั่นอย่างไร เหตุการณ์เดิมกลับมาอีกครั้ง
"จริงหรือดอกบัวนอกจากจะสวยแล้ว ยังอร่อยอีกด้วย เสียแต่ของในวังไม่อาจเด็ดมากินได้ เยวี่ยหลันเราไปเดินเล่นด้วยกันเถอะ"เซียวเยวี่ยหลันปรายตาไปมองคุณหนูสกุลอู๋ ยามที่เจินเจินชวนนางนั้น ใบหน้าคุณหนูอู๋ไม่น่าดูเป็นอย่างมาก เอาละนางเข้าใจทุกอย่างแล้ว คุณหนูอู๋คงได้รับการไหว้วานมาจากใครสักคนกระมัง แต่จะว่าไปแล้วคุณหนูอู๋ก็แต่งเข้าจวนซ่งอ๋องเช่นกันนี่นา
