บทที่ 176 บทที่ 176.

“พี่แมงปอคะเสียงอะไรคะ ได้ยินเหมือนหนูดีไหม” ฤดีชลถลาเข้ามากอดแขนบางของคนตัวเล็กพอๆ กับเธอแน่น ดวงตากลมโตกวาดมองไปยังจุดเกิดเสียงไหวระริกหวาดหวั่น

“ได้ยินจ๊ะ แต่ไม่ว่าอะไร พี่ไม่ยอมให้มันทำร้ายเราได้แน่ๆ” อรุณนารีบอกอย่างเด็ดเดี่ยวแล้วปลดมือบางของสาวน้อยออกช้าๆ ก่อนจะเดินไปยังช่องลมที่มีเสียงขลุกขล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ