บทที่ 209 บทที่ 209.

“อย่าๆ อย่าพูดอย่างนั้นเชียว ฮันนี่ของแม่น่ะสวยมากรู้ไหม หากไม่สวยจริงมีรึลูกชายจอมวายร้ายของแม่จะมองจะหลงได้” นางราเชลเรียกขานเธอเหมือนที่ลูกชายเรียกและมือบางก็เชยคางมนพินิจดูอย่างรักใคร่เอ็นดู

“เอาเป็นว่ากลับไปอาบน้ำแต่งตัวแล้ววันนี้ไปกับแม่ ตอนนี้มีงานเลี้ยงรับรองคณะทูตจากประเทศไทยที่บ้านเพื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ