บทที่ 29 บทที่ 29.

จุมพิตาเดินเข้าห้องของตนด้วยรอยยิ้ม ความสุขอุ่นซ่านไปทั้งหัวใจยิ้มกับตัวเองเมื่อนึกถึงความเอาใจใส่และความรักเอ็นดูที่คุณนทีกับคุณจริยามีให้เธอ หญิงสาวเดินหมุนไปรอบๆ ห้องด้วยรอยยิ้มพร้อมทั้งฮัมเพลงอย่างมีความสุขโดยไม่รู้ว่ามีใครบางคนเฝ้ามองอยู่

“ระรื่นเชียวนะออกไปกับผู้ชายน่ะ”

“อุ้ย คุณยักษ์..”

หญ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ