บทที่ 32 บทที่ 32.

หมอนนท์ขอตัวกลับไปเพื่อเตรียมตัวเดินทางแต่จุมพิตายังอยู่กับบิดาท่าทางของท่านดูแปลกๆ ตั้งแต่เจอหน้าหมอนนท์แล้ว และท่านก็มีท่าทางเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่างและเอาแต่จ้องหน้าหมอนนท์อยู่จนเขากลับไป เธอจึงอดถามไม่ได้ เมื่อพาท่านออกมารอรถตู้ของหมอนนท์ที่ระเบียงกว้างซึ่งเชื่อมกับบันไดไปสู่ลานจอดรถ

“พ่อมีอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ