บทที่ 33 บทที่ 33.

จุมพิตาไม่สนใจแม้ในขณะนั้นสาวใช้ที่ประจำอยู่บนเรือนวิ่งเข้ามาหน้าตื่นแต่ไม่กล้าเข้ามาเมื่อเห็นใบหน้าบึ้งตึงและแววตาที่กร้าวจัดของจุมพิตาที่แตกต่างจากทุกวันซึ่งมักจะฉายอ่อนโยนแจ่มใสให้กับทุกคน

“นังบัวหอม มาช่วยฉันเร็วๆ นังหน้าจืดนี่มันรังแกฉันเห็นมั้ย กรี๊ด ปล่อยฉันนะ”

บัวหอม สาวใช้ชาวเหนือหน้าขาวซ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ