บทที่ 34 บทที่ 34.

“นั่นสินะ ผมลืมไป”

พยัคฆ์ยิ้มเย็นแล้วหันมามองหญิงสาวตรงหน้าเต็มตาแล้วก็แทบกลั้นหัวเราะไม่ได้เมื่อเห็นปากของเจ้าหล่อนบวมเจ่ออยู่ไม่น้อย 

“บอกพ่อคุณด้วยว่าผมจะไปหาเร็วๆ นี้ และเราคงได้ร่วมลงทุนกัน”

“จริงเหรอคะ ซูซี่ดีใจจังคะที่คุณยังเห็นแก่ความสัมพันธ์ของเรา” สุมณฑายิ้มน้อยๆ แล้วนิ่วหน้าด้วยความเจ็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ