บทที่ 42 บทที่ 42.

“ผม..”

“ถือว่าพ่อกับแม่ขอร้อง ถ้ายักษ์ไม่รัก ไม่คิดจะจริงจังกับเธอ ยกหนูจ๋อมให้เราเถอะ เราจะดูแลหนูจ๋อมให้เหมือนกับลูกของเราเอง ยักษ์ก็รู้ใช่ไหม ว่าเรารอคอยวันที่เราจะได้ลูกสาวคืน จนผ่านมากว่ายี่สิบปีที่เราสิ้นหวังว่าจะได้ลูกสาวคืน เมื่อเราเจอหนูจ๋อมโลกที่ไร้ความหวังและหม่นหมองของเราก็สว่างไสว พวกเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ