บทที่ 56 บทที่ 56.

หญิงสาวบอกแล้วจะเดินออกไปจากห้องแต่ก็ช้ากว่าคนตัวโตที่คว้ามือเล็กไว้แล้วดึงเข้าหาตัว คนที่ใจอ่อนไหวอยู่แล้วก็เซถลาเข้าหาอกแกร่งเปล่าเปลือยทันที ร่างแกร่งชื้นเหงื่อไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกรังเกียจเขาแต่อย่างใดแต่กลับทำให้หวั่นไหวซ่านรัญจวนอยู่ในอกอย่างน่าโมโห

“พี่ยักษ์ปล่อยจ๋อมนะคะ” พยายามดันอกกว้างไว้แ...