บทที่ 75 หวานสวาทเจ้าสาวไม่บังเอิญ บทที่ 12.

“ยอด..” เจคอปฉุดข้อมือของเธอเอาไว้ก่อนที่ยอดนรีจะวิ่งเตลิดไปมากกว่านี้ และเขาเห็นว่าทางที่เธอจะเตลิดไปนั้นคือ หน้าผา...

“พี่เจค..” ยอดนรีหันขวับมามองเขาหน้าตื่น

“เมื่อกี้..”

“พี่เห็นแล้ว..”

“เห็นหรือคะ เห็นคนร้ายแล้วใช่ไหม มันเป็นใครคะ”

“เปล่า.. ที่พี่เห็นก็คือยอดวิ่งเตลิดมาจนจะตกหน้าผา..”

เขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ