บทที่ 83 หวานสวาทเจ้าสาวไม่บังเอิญ บทที่ 20.

“เอาอย่างนี้ก็แล้วกันนะทุกคน..”

เจคอปลุกขึ้นเดินมาหยุดเบื้องหน้าคนงานด้วยท่าทางมั่นคงแกร่งกระด้างทั้งสีหน้าและแววตา เขากวาดมองทุกคนตรงหน้าจนบางคนต้องหลบตาคมนั้นอยางหวั่นเกรง

“ใครที่สมัครใจจะทำงานอยู่ที่นี่ต่อก็อยู่ได้ ใครที่ไม่อยากอยู่ และคิดว่าตัวเองเป็นปัญหาก็ออกไปจากเกาะนี้ได้เหมือนกัน วันนี้มี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ