บทที่ 10 หัวใจที่หงุดหงิด

พีร์ภูรินท์ลดโทรศัพท์ลงจากหู มองหน้าจอที่ดับไปแล้วนิ่งค้าง

มือหนากำพวงมาลัยแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

มดตะนอยป่วย...

เด็กจอมวุ่นวายที่วิ่งมากอดขา

เด็กที่บังคับให้กินเค้กสีชมพู

เด็กที่เอาสีเทียนวาดรูปไปแปะประจานหน้าตู้เค้ก

กำลังนอนซมเพราะพิษไข้

ความกระวนกระวายแล่นขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล

เขาไม่ชอบความร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ