บทที่ 101 ไม่ให้คุณพยายามอยู่ฝ่ายเดียว

เสียงกระซิบใสเจื้อยแจ้วที่ดังลอดช่องประตูบานเลื่อน ทำเอาม่านมุกตาโต รีบยกมือปิดปากแทบไม่ทัน

แต่เด็กหญิงที่รู้ตัวว่าถูกจับได้กลับยิ้มแฉ่ง แกดิ้นออกจากอ้อมกอดแม่ แล้วเปิดประตูกระจกบานเลื่อนออกกว้าง

มดตะนอยในชุดนอนลายหมีเดินเตาะแตะออกมาหยุดตรงหน้าพีร์ภูรินท์กับแม่ไหม

สองมือป้อมท้าวเอว เอียงคอถามคำถามผู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ