บทที่ 120 บ้านของเราสามคน

เช้าวันรุ่งขึ้น พีร์ภูรินท์ที่หายไข้เดินออกมาในชุดเชิ้ตพับแขนสบายๆ ชายหนุ่มพบมดตะนอยนั่งขัดสมาธิรออยู่บนพรมปูพื้น

ในมือป้อมถือกระดาษสมุดวาดเขียนแผ่นโต เขียนด้วยสีเทียนตัวหนังสือโย้เย้ว่า

[กฎของบ้านพ่อพร้อม]

"พ่อพร้อมตื่นแล้ว! มาเซ็นสัญญาบ้านก่อนค่ะ!"

พีร์ภูรินท์รับกระดาษมาอ่านข้อตกลงสามข้อที่เด็กน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ