บทที่ 136 คุณพ่อที่จำเป็นที่สุด (จบ)

“ลูกชายแข็งแรงดีครับ”

สิ้นคำยืนยันจากแพทย์ น้ำตาที่กลั้นไว้ก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เขาก้มลงจูบหน้าผากมัดไหมซ้ำๆ

“ขอบคุณนะครับไหม ขอบคุณที่พาลูกมาหาผม”

มัดไหมเหนื่อยจนแทบลืมตาไม่ขึ้น แต่ยังยกมือแตะแก้มสามี

“ลูกมาหาเราต่างหากค่ะ”

เด็กชายตัวน้อยถูกนำมาวางบนอกแม่ ใบหน้าเล็กแดงระเรื่อ ดวงตาปิดสนิท มือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ