บทที่ 50 โชคดีเกินไป

"แม่ไหม เราโชคดีจังเลยเนอะ"

มดตะนอยในชุดเอี๊ยมส่งเสียงหัวเราะใสแจ๋วดังก้องไปทั่วตึกหัวมุม

มัดไหมยืนมองหลานสาวด้วยความรู้สึกอิ่มเอมใจ ยกมือปาดเหงื่อจากการแบกกล่องย้ายของตั้งแต่เช้าตรู่

แต่ภายใต้ความดีใจ กลับมีคลื่นความสงสัยลูกเล็กก่อตัวขึ้นอย่างเงียบงัน

มันโชคดี โชคดีเกินไปจริงๆ

เธอกวาดสายตามองไปรอบร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ