บทที่ 21 21

ผมรั้งตัวของน้ำหวานเข้ามาแนบชิดมากกว่าเก่า กระชับวงแขนกอดรัดเอวบางแน่นขึ้น จับจ้องที่ผู้ชายคนนั้นไม่วางตา ก่อนที่ผมจะขยับถอยห่าง แล้วใช้มืออีกข้าง ดันประตูให้ปิดลง ตามด้วยการล็อกจากด้านในเลยทันที 

ความอุ่นของธารใส ร่วงเผาะลงที่ต้นแขนของผม ผมไม่ได้มองหน้าอีกคนด้วยซ้ำ แต่เลือกที่จะรั้งเธอออกมาจากตรงน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ