บทที่ 22 22

"ยะ อยากจ่ายค่าเสียหายที่ทำรีสอร์ตเขาไหม้หรือไง" 

"หึ..." ผมยกยิ้มตอบรับคำตอบที่ได้ เลือกที่จะไม่หลบสายตาเธอ ซ้ำยังจ้องมองไม่วางตา

"ยิ้มอะไรล่ะ ปล่อย หิว" 

"ยังไม่อิ่ม อยากกินอีก?"

"อื้อ ทะลึ่ง!" มือบางฟาดลงมาที่มือผม ซึ่งกำลังบีบเคล้นเบาๆ ที่ก้นของเธอแทบจะทันที

"หิวข้าว กินหมูได้ไม่กี่ชิ้นเอง"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ