บทที่ 57 57

รอยยิ้มเล็กๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก ยามที่เหลือบตามองร่างเย้ายวนที่หายใจหอบถี่ เธอหันหน้าหนี ยามที่ดวงตากลมโตคู่นั้นลดมองที่ร่างกายของผม แสดงให้เห็น ว่าท่าทีก๋ากั่นที่แสดงออกมา มันไม่เป็นความจริงเลย

"ลุกไหวหรือเปล่า" ผมถาม พลางเดินไปคว้าผ้าขนหนูมาพันท่อนล่างเอาไว้ จากนั้นก็เดินมาเก็บเสื้อผ้าตามพื้นที่ก่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ