บทที่ 3 บทที่ 1
หนีที่ 1
แย่แล้ว
สูงขึ้นไปราวๆ เจ็ดร้อยกิโลเมตรจากเมืองหลวง มีอยู่เมืองหนึ่งที่ถูกตั้งชื่อตามผู้ที่มาบุกเบิกสมัยสงครามโลกครั้งที่สองว่า โกฮัน โกฮันเป็นสามจังหวัดชายแดนเหนือ อีกด้านมองดูด้วยตาเปล่าก็ยังเห็น กำแพงชายแดนประเทศเพื่อนบ้านซึ่งฝั่งนั้นเต็มไปด้วยธุรกิจสีเทา ทั้งกาสิโน สถานเริงรมย์ค้ากาม เป็นศูนย์ที่นักเที่ยวนักพนันมักไปเสพสุข หากแต่เมืองโกฮันที่เป็นด่านหน้ากลับไม่เจริญเท่าที่ควรนัก อย่างที่เขาว่ากันว่า 'ทางผ่านก็คือทางผ่าน'
ถ้าไม่นับคนท้องถิ่นไม่ว่าใครที่ย้ายมาอยู่ใหม่ที่นี่ ผู้คนในเมืองต้องคิดเป็นอื่นไม่ได้ เพราะไม่มีใครมาปักหลักอยู่ที่นี่ นอกจากพวกหนีคดีหรือหลบหนีผู้มีอิทธิพลมากบดานอย่างแน่นอน
แต่หลายปีมานี้โกฮันกลับถูกพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว กิจการร้านรวง และธุรกิจกลางคืนผุดขึ้นราวกับดอกเห็ด และผู้อยู่เบื้องหลังความเจริญยามราตรีก็เห็นจะเป็น...
“คุณขวัญเมืองครับ คุณขวัญ ตื่นเร็ว! แย่แล้วครับ! แย่แล้ว!”
ภายใต้ผ้าห่มผืนหนา มีชายหนุ่มอิ่มเอิบผู้หนึ่งข้างตัวเขามีเด็กชายหญิงหน้าตาเหมือนกันกอดอยู่ซ้ายขวา เด็กๆ ทั้งหญิงและชายได้ยินเสียงรบกวนด้านนอกก็พากันตื่นขึ้น ทั้งสองคลำหาความอบอุ่นโดยไม่ได้นัดหมาย ก่อนจะฝังศีรษะเข้าไปยังซอกแขนคนละข้าง งึมงำบอกคนเป็นแม่ว่าหนวกหูนัก
“กะทิ! โวยวายอะไรแต่เช้า ถ้าไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายหรือไม่ใช่แจ็กสันมาเปิดคอนเสิร์ต ฉันจะหยิกให้เนื้อเขียว”
เสียงดุด่างัวเงียแต่ก็อยู่ในระดับที่คนหน้าห้องฟังได้ยิน กะทิที่อุตส่าห์รีบคาบข่าวมาบอกต้องกระทืบเท้า เขายืนอยู่หน้าประตูห้องนอนเจ้านาย ใช้มือทุบ ปึง! ปึง! ปึง! กล่าวเสียงดังโดยไม่กลัวตายว่า
“โอ๊ย! คุณขวัญครับ แจ็กสันไม่มาหรอก แต่ที่มาเป็นสามีคุณ คิดว่าพอให้คอขาดหรือเปล่าครับ”
ฟ้ายังไม่สาง ขวัญเมือง ที่ง่วงนอนได้ยินไม่ถนัด เหมือนจะฟังออกแต่ว่าอะไรมาๆ สักอย่าง กะทิเองก็เหมือนจะรำคาญ เขาถอนหายใจออกมาก่อนจะเอ่ยน้ำเสียงหนักว่า
“คุณขวัญ ฟังกะทินะ ท่านฮิโรชิกำลังจะเดินทางมา!”
คำว่าฮิโรชิได้ผลชะงัด ไม่ทันได้พูดต่อก็ได้ยินเสียงเด็กร้องขึ้นมา แถมยังเป็นเสียงร้องประสานของเด็กสองคน
ขวัญเมืองหัวใจเต้นตูมตาม มือบางสั่นเทิ้ม เขาไม่รู้จะโอ๋บุตรทั้งสองก่อนดีหรือเรียกขวัญตนเองก่อนดี แต่ด้วยความเฉลียวฉลาดเขารีบเรียกคนรับใช้ให้เข้ามาในห้อง
“กะทิ! เข้ามารับนายน้อยทั้งสองคนแล้วมาช่วยฉันแต่งตัว!”
พูดจบรีบคว้าตัวบุตรทั้งสองขึ้นมาโอ๋ เมื่อครู่เขาตกใจสะดุ้งลุกขึ้น จึงทำให้ศีรษะลูกๆ กระเด็นไปคนละทางตกกระแทกเตียง แม้จะมีผ้าฟูกนุ่มนิ่มรองรับ แต่ยังสร้างความเจ็บปวดให้เจ้าตัวน้อยทั้งสองไม่เบา
วันเวลาผ่านไปหลายวัน ขวัญเมืองต่อสายโทรศัพท์หาสายสืบที่ทำงานให้มาตลอดสี่ปี ข่าวลือที่ว่านั่นคือความจริง กะทิไม่ได้หูเบาสะเพร่า เขาสืบมาจนแน่ชัดว่า ท่านฮิโรชิ ที่ขวัญเมืองกลัวนักกลัวหนานั่น จะมายังดินแดนกันดารแห่งนี้อย่างแน่นอน
ยิ่งขวัญเมืองคิดถึงเรื่องที่ตนปิดบังเขา ก็คิดมากจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ!
“นี่หยุดดื่มเถอะ! แกน่าจะเอาเวลาไปเตรียมรับมือสิ! หรือคุณขวัญเมืองที่มีอำนาจมากล้นในโกฮันแต่ดันกลัวสามี”
เพทายไนต์คลับ แหล่งเริงรมย์ที่หรูหราและใหญ่ที่สุดในสามด่าน เสียงนี้เป็นเสียงของบอสเพทายเพื่อนสนิทของขวัญเมืองที่พยายามจะห้ามการเดิมเหล้าจนเกินความจำเป็นของเพื่อนรัก
“ไอ้เพื่อนบัดซบ! แกไม่ใช่ฉัน แกจะรู้อะไร!” ชายหนุ่มวัยยี่สิบหกมองหน้าเพื่อนรักหายใจฟึดฟัดส่งสายตาไม่พอใจ ในใจนึกไปต่างๆ นานา ตลอดสี่ปีที่ผ่านมาก็ไม่เคยได้ติดต่อเขา ถ้าเขาแค่มาหย่าให้แล้วจบกันมันก็ดี กลัวแต่เขาจะมาปักหลักอยู่ที่นี่แล้วตนจะทำอย่างไร
“เหอะ! เห็นแก่ที่แกให้ฉันยืมเงินทุนตลอด ฉันไม่ห้ามก็ได้ แดกให้ตายๆ ไปเลย!” พูดจบก็สะบัดหน้าออกจากห้องไปทันที
เจ้ากะทิเมาหนักฟุบอยู่ที่โต๊ะ คนเมาราวกับได้ยินเจ้านายทะเลาะกับบอสใหญ่ แถมยังได้ยินเสียงบอสเพทายสั่งว่า
“พวกนายดูแลคุณขวัญเมืองให้ดี”
พนักงานประจำคลับกว่าหลายคนรับคำ “ได้ครับ” เพทายสนิทกับขวัญเมืองตั้งแต่ตอนเขาย้ายมาอยู่ใหม่ๆ เพื่อขวัญเมืองแล้วเขาต้องปิดร้านไม่รับแขกมาสามวัน
คนเมามีสติกึ่งไม่มีสติ นึกถึงภาพในอดีตย้อนกลับไปหลายปีก่อน ตอนที่ยังอยู่กับสามีราวกับพึ่งเกิดเมื่อวาน หากไม่ใช่วันนั้นที่ได้เจอกับ ฮิโรชิ ชีวิตของเขาคงถูกขายออกไปเป็นโสเภณีอยู่ในดินแดนที่เขาไม่รู้จักแม้กระทั่งภาษา
ก่อนรู้จักกับท่านฮิโรชิ เขาก็เป็นเพียงลูกชายที่ถูกแม่ขายให้นายหน้าค้ามนุษย์เพื่อนำเงินไปไถ่บ้าน และส่งน้องๆ เรียนเท่านั้นเอง…
พี่ชายต่างพ่อ พี่ม่านฟ้า น้องชายฝาแฝดต่างพ่อ เอื้องผึ้งและเอิงเอย ป่านนี้ชีวิตพวกเขาจะเป็นอย่างไร แม้ขวัญเมืองจะคิดถึงแต่ก็ทำได้เพียงแค่นั้น เพราะตนรู้ดีว่าหากกลับไปอยู่กับแม่ชีวิตก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้น เงินทองที่ได้จากการขายเขาให้ยากูซ่า ก็รู้อยู่เต็มอกว่าแม่ของตนไม่ได้คิดจะเอาไปส่งเสียให้น้องๆ เรียนจริงๆ ข่าวล่าสุดจากแม่คือ หมดตัวและเงินก้อนนั้นก็หมดไปกับการส่งเสียผู้ชายคนใหม่ของเธอ
สามด่านได้ยินข่าวว่า หัวหน้ายากูซ่าประจำเมืองชื่อว่าท่านอคตสึ เพราะอายุมากแล้วจึงมีคำสั่งจากแก๊งหลักเรียกตัวกลับญี่ปุ่น โดยให้ผู้มาแทนเป็นมาเฟียลูกชายของยากูซ่าสังกัดเดียวกัน นามว่าท่านฮิโรชิ
