บทที่ 10 10

เช้าวันต่อมา...

ลดาตื่นมาพร้อมกับเกาหัวอย่างงงๆบนเตียงนอน มองสภาพตัวเองคือมีโทรศัพท์คาอยู่ที่หู

"ทำไมโทรศัพท์มาอยู่ตรงนี้ได้เนี้ย"

เธอหาวออกมาก่อนจะบิดขี้เกียจมองนาฬิกานี่เป็นเวลาแปดโมงเช้าแล้ว นี่เธอนอนดึกขนาดไหนเนี้ยแล้วคือเมื่อคืนหลับเป็นตายเลยมันเป็นคืนแรกเลยนะเนี้ยที่เธอหลับเต็มอิ่มขนาดนี้

"ฮ้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ