บทที่ 44 44

ลดากุมมือคุณณดลเดินออกมาจากโรงพยาบาล ทั้งสองมองหน้ากันยิ้มๆแววตาของหญิงสาวมีความอ่อนไหวเธอคงจะรู้สึกแย่กับเรื่องที่พบเจอมาเมื่อสักครู่

"คิดมากเรื่องสองคนนั้นเหรอ"

ลดามองหน้าคุณณดลก่อนจะพยักหน้าเบาๆ

"จะว่าอย่างนั้นก็ใช่ค่ะ คือลดาสงสารเธอจังถ้าฟื้นขึ้นมาแล้วต้องมารับรู้ว่าทุกอย่างมันพังหมดแล้ว สภาพจิต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ