บทที่ 36 หัวใจวิศวะ - 36

แล้วเวลาอันแสนเศร้าของอีแอมป์คนนี้ก็มาถึง เมื่อทุกคนเริ่มอิ่มกันหมดแล้ว หันไปมองพี่กันต์ก็เห็นสายตาอันชั่วร้ายวิบวับอยู่ในสายตาตลอดเวลา

" อ้ะอีเมย์ตังค่าน้ำ " ฉันยื่นแบงก์ยี่สิบให้เมย์ไป ขอยื้อเวลาอีกสักนิด นิดเดียวก็ยังดี

" เห้ยไม่ต้อง กูดิต้องจ่ายให้มึง " แล้วก็กลายเป็นมันที่ยื่นตังกลับมาให้ฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ