บทที่ 29 งอน
ตอนที่ 7 งอน
“ไอ้เพียซปล่อยนะ กูเจ็บ”
ผมสะบัดข้อมือให้หลุดออกจากการฉุดกระชากลากดึงของไอ้เด็กขี้โมโหพร้อมกับตวาดมันเสียงดังลั่น
“มึงไม่มีสิทธิ์มาทำแบบนี้กับกู ไอ้เพียซมึงเป็นบ้าอะไร” ผมเดินตรงเข้าไปผลักอกมัน คนอารมณ์ร้อนยืนกำหมัดขบกรามตัวเองแน่น สายตาของมันที่มองผมขุ่นขวาง นี่ถ้าผมเป็นคนอื่นมันคงก...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บังเอิญ
2. บทที่ 2 ไล่
3. บทที่ 3 ป่าเถื่อน
4. บทที่ 4 ของเล่น
5. บทที่ 5 รังเกียจ
6. บทที่ 6 กล่อม
7. บทที่ 7 โง่
8. บทที่ 8 หลง
9. บทที่ 9 โซ่
10. บทที่ 10 หัวใจเถื่อน
11. บทที่ 11 ท้อง?
12. บทที่ 12 วังวน
13. บทที่ 13 หลอกตัวเอง
14. บทที่ 14 พ่ายแพ้
15. บทที่ 15 เด็กโง่
16. บทที่ 16 หนี...หาย
17. บทที่ 17 เงาหัวใจ
18. บทที่ 18 ทิฐิ
19. บทที่ 19 พ่อ
20. บทที่ 20 ยอม
21. บทที่ 21 เพราะรัก
22. บทที่ 22 ความสุข (จบ)
23. บทที่ 23 อยากลืม
24. บทที่ 24 รุก
25. บทที่ 25 รับ
26. บทที่ 26 คนใจดำ
27. บทที่ 27 หลง
28. บทที่ 28 เป็นห่วง
29. บทที่ 29 งอน
30. บทที่ 30 เรื่องบนเตียง
31. บทที่ 31 คิดถึง
32. บทที่ 32 กลัว
33. บทที่ 33 สงสัย
34. บทที่ 34 ลุ้น
35. บทที่ 35 เริ่มต้น
36. บทที่ 36 เอื้องน้อย
37. บทที่ 37 คุณพ่อ
ย่อ
ขยาย
