บทที่ 109 ไม่ต้องเขิน

“ม๊า...เหนื่อยไหมครับ” เขาเดินไปยังโต๊ะเครื่องแป้งที่เจ้าสาวกำลังถอดต่างหู “ค่ะ เหนื่อยมาก” เธอตอบเสียงเบาแต่น้ำเสียงเจือความอิ่มเอมใจที่งานแต่งงานผ่านพ้นไปด้วยดี เขาจึงช่วยแกะกิ๊ปและเครื่องประดับต่าง ๆ บนมวยผมที่เกล้าไว้อย่างสวยงาม จนกระทั่งเสร็จเรียบร้อย

“ม๊าผมยุ่งหมดแล้ว ไปอาบน้ำนะ เดี๋ยวป๊าสระผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ