บทที่ 13 แค่พูดเล่นกับเจ้านิล

หลังจากขับรถมาถึงบ้าน ธนดลเห็นนายมั่นและคนงานอีกสามคนกำลังขนกิ่งไม้ที่ตัดไว้ขึ้นรถกระบะ เขาจอดรถหน้าบ้านแล้วเดินเข้ามาดูผลงาน แหงนหน้ามองขึ้นไปข้างบน ก่อนจะคลี่ยิ้มอย่างพึงพอใจเมื่อความทึบทะมึนก่อนหน้านี้หายไป เหลือเพียงความโปร่งสบายตา

ต้นอโศกที่เธอแปลให้ฟังว่าปราศจากทุกข์ก็ยังยืนต้นให้ร่มเงาอยู่เช...