บทที่ 15 จะผ่านค่ำคืนนี้ไปได้สักงีบหรือไม่

“ไปกันเถอะค่ะ” เธอเอ่ยชวน

“ผมถือกระเป๋าให้ดีกว่าครับ ส่วนคุณเบญอุ้มเจ้านิลแล้วกัน” เขายื่นมือไปขอกระเป๋า ก่อนจะส่งแมวให้ เธอจึงอุ้มเจ้านิลเดินเคียงข้างไปกับเขา พลางกวาดตามองรอบบริเวณซึ่งมีบ้านหลายหลังปลูกเรียงรายกันไป แน่นอนว่าเธอก็ไม่อยากเป็นขี้ปากชาวบ้านที่เอาไปซุบซิบนินทาว่าขนเสื้อผ้าไปอยู่กับผู...