บทที่ 16 ของโปรดของเจ้านิล

เที่ยงคืนกว่าแล้วแต่คนบนเตียงหนานุ่มยังพลิกกายไปมาราวกับนอนอยู่บนโขดหินแข็งกระด้าง ชายหนุ่มหยีตาข้างหนึ่งดูนาฬิกาที่ติดผนังอยู่ปลายเตียง เขาเห็นเวลาชัดเจนเพราะเปิดไฟไว้สว่างจ้า ส่วนเจ้านิลก็นอนหลับสบายอยู่ที่ปลายเท้าของเขา ซึ่งทำให้อุ่นใจขึ้นบ้าง จึงหลับตาลงอีกครั้งแล้วพลิกตัวไปพลิกมาอยู่ครู่หนึ่ง ก...