บทที่ 18 ไร้อารมณ์

“เอ้า เจ้านิลมาดูห้องน้ำเร็ว” ธนดลจับมันมาวางในกะบะ แต่มันกระโดดออกมาข้างนอก ก่อนจะเข้าไปด้อม ๆ มอง ๆ อีกครั้ง แล้วกระโดดลงไป เอาเท้าตะกุยทรายแล้วนั่งยอง ๆ ราวกับรู้ว่าเป็นที่ปล่อยทุกข์ของมัน

“เรียบร้อยแล้วครับคุณเบญ เจ้านิลฉลาด ไม่ต้องสอนมาก ก็รู้แล้วว่าสามารถอึฉี่ในนี้ได้” พูดไม่ทันจบเจ้านิลเสร็จ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ