บทที่ 28 รู้จักมานาน

ธนดลยืนมองพื้นที่หลังบ้านของเขา นายเริ่มกำลังเปิดน้ำรดแปลงผักและสวนดอกไม้หลังบ้าน ละอองน้ำจากสปริงเกอร์สะท้อนกับแสงแดดยามเช้าเป็นสีรุ้งน่ามอง ซึ่งเหมือนภาพสเก็ตคร่าว ๆ ที่เบญจาเอามาให้เขาดูว่าเห็นด้วยไหมหากปรับสภาพแวดล้อมหลังบ้านให้เหมือนกับรูปที่เธอวาด ตอนแรกเขาไม่ได้คิดอะไรนัก เห็นว่าเธอทำอะไรแล้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ