บทที่ 30 อยากเร่งเวลา

ส่วนคนที่อยู่ในจินตนาการตอนนี้กำลังวุ่นวายอยู่กับการเตรียมทำอาหารมื้อเที่ยงตามปกติ ‘ขอแค่ตอนนี้คุณเบญอย่าเพิ่งทิ้งผมกับเจ้านิลไปไหนก็พอครับ’ เสียงนุ่มนวลที่เขาพูดกับเธอเมื่อเช้ายังก้องอยู่ในหู ทำไมเธอจะไม่รู้สึกหวั่นไหวกับคำพูดที่เขาเอ่ยออกมาอย่างก้ำกึ่งนั้น แต่เธอเป็นผู้หญิงแถมยังไม่เคยจีบผู้ชายเสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ