บทที่ 43 ลูกอ๊อด

“อ้อ ค่ะ งั้นเบญไปทำกับข้าวก่อนนะคะ” ว่าแล้วก็ผละไป ทิ้งให้คนไม่หิวใจคอแห้งเหี่ยวอยู่คนเดียว

ดวงตาหม่น ๆ ตวัดมองของว่างบนโต๊ะ แล้วหยิบมาใส่ปาก เคี้ยวเอื่อย ๆ เหมือนคนไร้ความรู้สึก เขาเพิ่งรู้ว่าอกหักดังเป๊าะมันเป็นอย่างนี้นี่เอง มันเจ็บแปล๊บ ๆ ในอก ใจคอแห้งเหี่ยว ไม่อยากทำอะไรแม้จะหยิบของเข้าปากยัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ