บทที่ 55 ไม่โกรธป๊านะ

ธนดลเคลื่อนรถช้า ๆ ออกจากบ้านที่ตัวเองอาศัยมาแต่เล็กแต่น้อย แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกกับที่นี่ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เขาคิดเพียงแค่นี่คือบ้านของพ่อแม่ซึ่งจะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของพี่ชายคนโตเป็นผู้ปกครองบ้านหลังนี้ต่อไป

“เป็นยังไงบ้างครับน้องสาลี่” ธนดลเอ่ยถามสาลินีขณะขับรถออกจากบ้าน

“ลี่ประทับใจมากค่ะพี่ดล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ