บทที่ 59 แข่งกับตัวเองก็เหนื่อยพอแล้ว

“เอ่อ ลี่ยัง...ยังเขียนไม่หมดหน้าเลยค่ะ” เธอตอบกลับมา

“อ้อ...” เขาพูดแค่นั้นแล้วก้มหน้าก้มตาอยู่กับหนังสือตรงหน้าราวกับไม่มีเธออยู่ตรงนั้น สาลินีจดเสร็จก็เงยหน้าขึ้นมองคนที่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาจากกองหนังสือสักที

ไม่รู้เลยหรือว่า...เธอรอจังหวะสบตาอยู่? หญิงสาวถอนใจอย่างขุนเคือง

แต่เขาก็ไม่คิดจะเงยห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ