บทที่ 63 ถือช้อนค้าง

ธีรภพเงยหน้าขึ้นจากจานอาหารที่เขานั่งรับประทานอยู่ในโรงอาหารของมหาวิทยาลัยซึ่งเป็นร้านของตึกคณะรัฐศาสตร์ทั้งที่เขาไม่ได้เรียนคณะนี้แต่ก็แวะมานั่งรับประทานบะหมี่เจ้าโปรดอยู่เป็นประจำ เบื้องหน้าของเขาคือหญิงสาวใบหน้างามแฉล้มจอมตื๊อคนเดิม เธอถือจานอาหารมายืนฝั่งตรงข้ามเขา

“ลี่นั่งด้วยนะคะ” หญิงสาวยิ้ม...