บทที่ 82 เบญจาหายไป

สาลินีปรือตาขึ้นมาในตอนใกล้ค่ำ วันนี้เธอนอนกลางวันในช่วงบ่ายเพราะเมื่อคืนหลังกลับถึงบ้านตอนเกือบเที่ยงคืน กว่าจะได้นอนก็ราว ๆ ตีหนึ่ง พอตื่นมาตอนเช้าก็รู้สึกหลับไม่เต็มอิ่มจึงเผลอหลับไปอีกครั้งในตอนบ่ายอีกที พอตื่นมาเธอก็ได้แต่คิดถึงช่วงเวลาอันสวยงามในงานเลี้ยงอำลา ซึ่งเธอได้เดินเข้าไปในงานเคียงข้าง...