บทที่ 85 กุญแจ

ธนดลยกมือไหว้ลาทุกคน ในเวลานี้เขาไม่มีเรี่ยวแรงจะลุกเดินออกไปส่งใคร นายเริ่มจึงทำหน้าที่ออกไปเปิดประตูให้ ธนดลมองตามทุกคนที่เดินออกจากบ้านของเขาด้วยท่าทีอ่อนระโหย

“ม๊า...ทำไมม๊าต้องทิ้งป๊าไปด้วย ถ้ารู้ว่าเป็นแบบนี้ป๊าจะไม่ยอมทิ้งม๊าไปทำงานแน่ ๆ ทำไมม๊าต้องคิดมากเรื่องอายุอะไรนั่นด้วย ป๊าไม่เห็นว่าม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ