บทที่ 86 ความกลัวน้อยกว่าความห่วง

เขากวาดตามองบริเวณบ้านที่แม้ปกติเจ้าของบ้านไม่ได้อยู่ประจำ แต่เธอก็ยังเข้ามารดน้ำต้นไม้ทุกวันจนเขียวชอุ่มไปหมด ชายหนุ่มก้าวเท้าเร็ว ๆ ไปยังประตูบ้านที่ทางขึ้นเป็นบันไดยกพื้นสูงขึ้นเล็กน้อย มีชานเรือนด้านหน้าซึ่งปูกระเบื้องสีอ่อนสะอาดตา ตั้งโต๊ะเก้าอี้นั่งเล่นเหล็กดัดสีขาวเอาไว้ บนโต๊ะประดับด้วยแจกัน...