บทที่ 90 คิดถึง

           เบญจาทอดสายตาเหม่อมองไปยังทิวเขาสลับซับซ้อนที่อยู่เบื้องหน้า บรรยากาศที่นี่สวยงามเหลือเกิน เมื่อคืนคงมีฝนโปรยปรายโดยที่เธอไม่รู้สึกตัวด้วยฤทธิ์ยา เช้านี้ไอหมอกสีขาวถึงได้ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือยอดเขาเช่นนั้น บนพื้นหญ้าก็มีหยดน้ำเกาะพราวไปทั่ว

บรรยากาศแบบนี้คงเป็นที่ใฝ่ฝันของนักท่องเที่ยวที่...