บทที่ 10 ติวเตอร์จำเป็น

อากาศตอนค่ำยังคงอบอ้าวและเหนียวเหนอะหนะ แต่ความอบอ้าวภายนอกรถยนต์ของผมมันเทียบไม่ได้เลยกับไอความร้อนจากเพลิงแค้นที่ยังสุมอยู่ในอก ผมหักพวงมาลัยรถสปอร์ตคันหรูเลี้ยวเข้าสู่ซอยแคบอันแสนคุ้นเคยของบ้านเจ้าขา ทัศนียภาพสองข้างทางที่เต็มไปด้วยบ้านไม้เก่าๆสลับกับตึกแถวทรุดโทรมย้ำเตือนผมทุกครั้งว่าโลกของผมกับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ