บทที่ 22 เห็นแล้วหงุดหงิดเฉยๆ

เสียงเบสจากลำโพงตัวใหญ่ของผับหรูใจกลางเมืองดังกระหึ่มจนแผ่นอกของผมสั่นสะท้าน แสงไฟสลัวตัดผ่านความมืดสลับไปมา บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความคึกคักของเหล่านักศึกษาและพวกชอบเที่ยวกลางคืน ทว่าจิตใจของผมกลับไม่ได้จดจ่ออยู่กับความบันเทิงตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย

คืนนี้ผมมานั่งอยู่ที่โซนวีไอพีชั้นสอง มุมมืดที่สาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ